มีเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางมาเขียนบ่อยๆ ไม่รู้เป็นไงเหมือนกัน ชอบมากเลยล่ะกับคำคำนี้ อาจจะเป็นเพราะใช้แล้วรู้สึกเหมือนเป้นคนที่มีความฝันก็ได้มั้ง
แต่เอาเข้าจริงๆจังๆ ถามหาความฝันตอนนี้ไม่มีเลย กล้าพูดได้ขนาดนี้เลยนะ ว่าไม่มีความฝัน เคยบอกไปก่อนหน้านี้เหมือนกันว่าอยากจะมีชีวิตอยู่โดยเสรีภาพแห่งความฝันและวันเวลา
ถึงเวลาที่ต้องทำมันอย่างจริงจังเสียที เสรีภาพ คือการที่ไม่ผูกมัดด้วยอะไรทั้งสิ้น ในที่นี้อยากนิยามด้วยว่าไม่ผูกมัดกับประเพณีใดๆบนโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของครอบครัว ลูกหลาน ผัวเมีย หรือกระทั่งเพื่อนพ้องและสังคม เสรีภาพจากประเพณีนิยม
ใครฟังแล้วช่างเป็นผู้ที่อุกอาจเหลือกำลังที่กล้าประกาศตัดขาดพันธนาการแล้วไขว่คว้าเสรีภาพจากสิ่งเหล่านี้ แต่ยังน้อยไป ไม่เพียงเท่านี้หรอกนะที่จะประกาศอิสรภาพ ด้วยเพราะมันเป็นเพียงหนึ่งใน สามของสิ่งที่จำต้องตัดขาด เพื่อให้ชีวิตและจิตใจมีเสรีภาพโดยแท้จริง
สิ่งต่อมาที่ต้องตัดขาดคือสิ่งสรรเสริยทั้งหลายทั้งมวลไม่ว่าจะเป็นลาภ ยส สรรเสริญ หรือกระทั่งความสุขที่ได้มาด้วยความได้ดั่งใจ ใช่หรือไม่ล่ะว่าหากเราไม่ประกาศอิสรภาพต่อมัน สิ่งนี้จะพันธนาการเราไว้อย่างเหนียวแน่นไม่ไหวติง แล้วเราจะแน่นิ่งกับกับดักที่แสนจะสวยงามหลอกให้เรารักและลุ่มหลง ทุ่มกายและใจเพื่อไขว่คว้าเมื่อถึงเวลา ถีบหัวเราส่ง อับปางลงกลางทางทุกครั้งไป เพราะแน้นเมื่อต้องการเสรีภาพที่แท้จริงสิ่งนี้คือศัตรูตัวดีที่ทำให้ชีวิตเราต้องผูกเกี่ยวต่อสังคมมากมาย
สิ่งสุดท้ายที่ยากเหลือเกินที่จะหลุดพ้นคือเสรีภาพจากจากตัวของตัวเอง เกิดมาก็พร้อมกันแต่มันกลับสร้างตัวอีกตัวเพื่อบังคับตัวของเราไว้ การจะสลัดตัดทิ้งจึงไม่ใช่เรื่องง่ายดาย แต่จำใจต้องตัดเหมือนสุภาษิตโบราณที่ว่ารักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี เพราะฉะนั้นแม้จะต้องทำใจตีลูกด้วยความปวดร้าวจิตแต่ก็ต้องทำเพื่อต้องการให้ลูกได้ดี เช่นเดียวกัน บางทีชีวิตเราเองก็ต้องเคี่ยวกรำ เพื่อให้เป็นชีวิตที่ ตามวิถีทางที่มันควรจะเป็น
และด้วยทั้งหมดทั้งมวลนี้หลายคนจึงต้องออกเดินทางเพื่อแสวงหาตำแหน่งแห่งที่ของการมีชีวิตอยู่ เพื่อการมีชีวิตที่ดีกว่า ตามหนทางที่สติปละปัญญา ณ เวลานั้นจะคิดได้ คนไหนที่โชคดีก็จะเจอะเจอทางที่ถูกต้องแม้เพียงการก้าวย่างเพียงครั้งเดียว แต่น้อยคนนักที่จะโชคดีถึงเพียงนี้
เพราะฉะนั้นแล้ว ด้วยเหตุใดที่ต้องเดินทาง ฉันไม่รู้ แต่ที่รู้สำหรับตัวเองในการเดินทาง ด้วยเหตุที่รูตำแหน่งแห่งที่นั้นแล้ว และหวังว่ามันคือครั้งสุดท้ายของการเดินทาง สุดท้ายจริงๆๆๆ
๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น