คงถึงเวลาแล้ว ที่จะเขียนเล่าเรื่องราวของบ้านนกฮูก
หลังจากที่ได้มาอิงอาศัย ในร่มชายคา ได้มาสัก 6 - 7 เดือนแล้ว
ขอนับย้อนนิดหน่อย ของที่มา...
หลังจากที่ออกจากสำนักงานมรดกโลก ที่ นครสวรรค์ ในเดือนมีนาคม 52 แล้วเราเริ่มต้นทำงานแบบไม่จริงจังกับบ้านนกฮูกในทริฟ ที่อุทยานแห่งชาติหาดวนกร กับสำนักอนุรักษืสัตว์ป่า วันที่ 4-5-6 เมษายน จากนั้นแวะลงกรุงเทพตอนขากลับ เพื่อมาร่วมต่อสู้กับมิตรทางธรรมกับการเรียกร้องความเป็นธรรมบางประการที่หน้าทำเนียบรัฐบาล
จนเกือบถึงสงกรานต์ ก็กลับกัน แต่รถดันมาเสียกลางทางที่อินทร์บุรี รอกันครึ่งวันถึงได้กลับบ้าน
ถึงเมืองน่าน แล้วก็แวะพักในช่วงสงกรานต์(เลือด) ที่บ้านท่าวังผา ต่อจากนั้นไปปฏิบัติธรรม กลับบ้านนิดหน่อย แล้วลงมาช่วยงานบ้านนกฮูกอึกครั้งเมื่อปลายเดือน 23-24-25-26 ที่แก่งกระจาน
จากนั้นก็เริ่มต้นทำงานแบบไม่จริงจังกับบ้านนกฮูก
ที่ว่าไม่จริงจังก็เนื่องจากในช่วงเดือน พฤษภาคม ต้องเตรียมเอกสารเพื่อจะไปอบรมที่ นิวยอร์ค ด้วยทุนของ WCS หมดเวลาเกือบทั้งเดือนก้วยความระทมใจนิดๆ เพราะไม่อยากไป กลัวเกรงต่อสิ่งต่างๆ แต่จนแล้วจนรอดก็ต้องเดือนทางจนได้ คือเดินทางในวันที่ 2- 20 มิถุนายน
ก็เป็นอันว่า 2 เดือน ที่มาทำงานกับบ้านนกฮูกก็ไม่ได้ทำงานจริงจังเลย
จากนั้น ก.ค - ส.ค.- ก.ย.-ต.ค. -พ.ย.
อีก 5 เดือนก้ทำงานเรื่อยมา
เรียนรู้และพยายามเข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยคุ้นไม่เคยถนัด คือการทำกิจกรรมกับเด็กๆ ไม่เคยคิดฝันว่าจะทำมาก่อน
แต่จนแล้วจนรอด มันก็รอดมาได้ เหมือนไม่เต็มที่แต่ทำดีที่สุดเท่าที่เราเองจะทำได้แล้วเหมือนกัน
ตอนนี้ก็ทำเว็บไซต์ด้วย คือ www.thainaturegame.com
ทำงานอะไรก็อกแก๊กไปวันๆ หลายอย่างมากมาย
และที่สำคัญแอบกลับบ้านบ่อยๆและบ่อยๆขึ้นเรื่อยๆๆ
มีหลายคนเคยถามจะอยู่ที่นี่นานสักเท่าไหร่
ไม่เคยมีคำตอบเป็นจริงเป็นจัง ...เพราะไม่มีความมั่นคงอะไรสักอย่างตั้งแต่เริ่มมา
นั่นแหละคือสิ่งที่ถูกตั้ง อนาคตไม่แน่นอนจริงๆ สรรพสิ่งไม่เที่ยงเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
เมื่อถึงเวลานั้นมา...เธอเองก็คงจะรู้เอง
๑ ธันวาคม ๒๕๕๒
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น