โดยความปราถนา

ได้อ่าน ได้ฟังเรื่องราวของผู้คนและบ้านเมือง จนบอกได้กับตนเอง ว่าต่อแต่นี้ไป ข้าพเจ้าเลิกที่จะเชื่อมั่นในบุรุษหรือคนผู้ใดผู้หนึ่งเพราะทุกคนล้วนแต่คือปุถุชน ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายข้างเหลือง หรือแดง อุดมการณ์ของเขาย่อมแปรเปลี่ยน ดุจกระแสลม กระแสน้ำที่ไหลไปไม่เคยหยุดนิ่ง นั่นเพราะสิ่งล่อเลี้ยงจิตใจของเขาคือการยึดมั่นถือมั่น

ฉะนั้นแล้วมีเพียงบุรุษเดียวในโลกนี้เท่านั้นที่ยังคงอยู่ให้ข้าพเจ้าได้พักพิงทั้งกายและใจ ให้ข้าพเจ้าได้ยึดถือเป็นสรณะ สิ่งนั้นไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้กาลเวลาจะผันแปร แม้กระแสลมจะเปลี่ยนทิศ แต่คำสอนแห่งพุทธองค์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง สิ่งนี้ไม่ใช่หรือคือเที่ยงแท้แน่นอน...ที่ควรยึดถือ