เจ้าดอกประดู่

หลังจากที่ทำงานอุดอู้ในห้องแคบมาทั้งวัน
มีโอกาสเดินออกไปยืดขา ด้วยเพราะทนความปวดฉี่ไม่ไหว
เดินไปมองพื้น มองต้นไม่ไป
พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นเจ้าดอกไม้สีเหลือง
หล่นเกลื่อนเต็มพื้น หยุดเดินแล้วแหงนมอง

นั่นเธอหรือนี่ "เจ้าดอกประดู่" เพื่อนยาก (ยากที่แปลว่าหาได้ยาก)
เพื่อนเก่าที่รัก และยังคิดถึงตลอดเวลา

...........................................

ย้อนกลับไปเมื่อวันนี้ของอาทิตย์ก่อน
เดินมาทำงานที่ห้องสี่เหลี่ยมหลังเดิมพลันก็มองเห็น
ดอกสีเหลืองอร่ามเต็มต้น อันสูงใหญ่ ด้วยความรีบเร่ง คว้าเอากล้อง
ตัวเล็กๆ ออกมาถ่ายความสวยงามที่ต้องจ้องดูนานๆ



ภาพอาจดูเหมือนมองไกลๆ และไม่ค่อยชัดเจนนัก
อันนี้มันลักษณะเด่นของเธออยู่แล้ว
ดอกช่อแบบถั่ว สีเหลือง เล็กๆๆๆๆๆๆ มาก
เมื่อมองจากไกลๆ เห็นเป็นปื้นๆ สีเหลืองๆ

ฉันแอบหลงรักและนึกนิยม ในตัวเธอมานาน
จำได้ว่าช่วงเวลาประมาณนี้ของปีที่แล้วก็ได้เคยกล่าวถึง
ความน่ารัก น่าเสน่หาของเธอ

เหตุที่เรียกเข้าประดู่ดอกว่าเธอ ก็เพราะอยากให้เกียรติ
ในฐานนะผู้สูงส่งของพัฒนาการ
ถามว่าอย่างไรนะหรือ

ก็เพราะเจ้าประดู่ นานๆทีจะมีดอก ออกช่อให้เราเห็นสักครา
แล้วเมื่ออกดอกแล้วโดยทั่วบริเวณจะมีกลิ่นหอม
เหมือนกลิ่นน้ำผึ้งป่าหอมอบอวลตลอดเวลา มันให้ความรู้สึก
ถึงธรรมชาติ ถึงความเบิกบานของชีวิตดีเสียจริง

และไม่ว่าจะยื้อหยุดขอร้องปานใด เธอก็จะร่วงโรยในเวลาอันสั้น
ประหนึ่งว่ากลัวผู้ใดจะเชยชมความงามสิ้นสวย
โอ้ววว มันน่าชื่นชมนักในศักดิ์ศรี
เธอมีหน้าที่ ให้ความสุขแก่โลก ด้วยสีสันและกลิ่นหอม
และยังเฝ้าบอกถึงสัจธรรมที่ว่า ไม่มีอะไรเที่ยงแท้และแน่นอน

...........................................

ลืมเจ้าดอกประดู่ไปเสียสิ้น เพราะคิดว่ามาเร็วแล้วคงไปเร็ว
ด้วยเพราะต้องไปทำงานในห้วยขาแข้งเสียหลายวัน
คงมิทันได้พูดคุยและชื่นชม

หวังเพียงว่าฤดูกาลใหม่ ต้นใหม่คงอวดโฉม ให้ได้ชมในสักครา

แต่วันนี้เหมือนเป็นรางวัลก้อนใหญ่ของธรรมชาติ
สำหรับความเหน็ดเหนื่อยทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมา
ให้เจ้าดอกประดู่ต้นเดิม กลับมาอวดช่ออีกครั้ง
พาความชื่นอกชื่นใจมาให้ไม่น้อย



..........................................

ไม่ใช่เพราะมันสวย
แต่มันมีคุณค่า หากเพียงแต่เราจะมองมันอย่างรู้จัก
รักและเข้าใจ ในชีวิต ในสรรพสิ่ง

เจ้าดอกประดู่ อาจไม่มีค่าพอให้ได้อวดชมในหมู่กว้าง
เพราะเวลาของมันไม่ได้มีไว้เพื่อรอคอยผู้ชื่นชม
เมื่อได้เห็น ได้พบ และพิจารณา จะรู้จักคุณค่าของมัน

..........................................

สำหรับฉันแล้ว เจ้าประดอกประดู่ มิได้ทำหน้าที่เพียงดอกไม้ป่าที่น่าชม
หากคือเพื่อนเก่า ที่ยังคงซื่อสัตย์ไม่เปลี่ยนแปลง
ชั่วนาตาปี จนกว่าชีวิตเราจะม้วยมอด
ยังเชื่อมั่นว่ามันจะทำหน้าที่นั้นของมัน
เช่นเดียวกัน เราก็คงต้องทำหน้าที่ของเรา
เป็นเหมือนเจ้าดอกประดู่ ที่ทรงค่าน่าชื่นชม

หวังอีกว่าจะได้พบเจอกันตลอดไป