
ดับดวงดาวดวงสุดท้ายที่ปลายฟ้า
แสวงหาความหยิ่งแสงหิ่งห้อย
จากดินดูสู่ฟ้าดาวพร่างพร้อย
กับสัตว์น้อยด้อนแรงแสงพอทาน
แล้วฉันเลือกเป็นหิ่งห้อย
แทนดาวลอยสูงศักดิ์อัครฐาน
จึงมีปีกมีความหวังอหังการ
มีสิทธิ์ผ่านมุมอับอันลับดาว
เบาปีกบางบินไป บินไป
เผาไหม้ใจช่วงในห้วงหาว
เผชิญพายุบ้างบางครั้งคราว
ร้อนหนาวเข้าถึงโลกแท้จริง
ไม่มีดาวดวงสุดท้ายที่ปลายฟ้า
บางครั้งฉันอ่อนล้าเหนื่อยนิ่ง
ในมุมมืดหม่นมอดถูกทอดทิ้ง
ฉันอยากมีค่ายิ่ง ณ ที่นั้น
จีระนันท์ พิตรปรีชา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น