ห้องสีขาวใต้หลังคา

เปาะแปะ ๆ ๆ
เสียงเม็ดฝนตกจากหลังคา
ค่ำคืนนี้เป็นอีกคืนของการโหมงานหนัก สำหรับการเรียนที่จวนเจียนจะจบเทอม
เฮ้อ...
ไม่คิดเลยว่าจะเหนื่อยอย่างนี้ นอนดึกติดต่อกันมาหลายอาทิตย์จนนอนเร็วไม่ได้

แต่ไอ้การที่นอนดึกๆนี่ก็ใช่ว่าจะได้งานเต็มที่กลับทำให้เสียสุขภาพไปใหญ่

..ไม่น่าเชื่อว่าก็รู้ตัวเอง..

.............................

แต่บางทีคนเราแม้รู้ยังไงก็ฝืน

รู้ทั้งรู้ว่าเหล้าไม่ดีก็ยังดื่ม บุหรี่ไม่ดีก็ยังสูบ

นับประสาอะไรกับการนอนดึกของฉัน ...

เริ่มรู้สึกเป็นห่วงตัวเองขึ้นมาเสียแล้วสิ ก็ไม่ค่อนมีใครเขามาคอยห่วงนี่นา
ก้ต้องรักตัวเองเข้าไว้...

ที่พูดงี้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะน้อยอกน้อยใจใครเขาหรอกนะ

แต่บางทีก้รู้สึกดี(ถ้าความเป็นคนดีมันแล่นเข้ามาตรงกลางใจ อิอิ)

ว่าจะได้ไม่ต้องเป็นภาระให้ใครเขาหนักใจ

ลำพังชีวิตใครต่อมิใครก็จะแย่กันอยู่แล้ว 555

..........................................